About

SHORT

 

The Dutch/Russian director Aliona van der Horst has made five internationally awarded documentaries. She studied Russian literature at Amsterdam University and directing at the Dutch Film Academy. She began her career in 1997 with the much-acclaimed documentary The Lady with the White Hat and since then has received multiple awards for her films: After the spring of ’68 (2001), The Hermitage Dwellers (2004) Voices of Bam (2006), Boris Ryzhy (2008) and Water Children (2011). She just finished her new film Love is Potatoes, which will premier in the international competition at Leipzig Int. Filmfestival 2017. 

 

LONG

Dutch director Aliona van der Horst has directed five international award-winning documentaries.  She was born in Moscow, Russia, in 1970 and studied Russian literature at the University of Amsterdam and film at the Dutch Film and Television Academy. She began her career in 1997 with the much-acclaimed The Lady with the White Hat and since then has received multiple awards for most of her films, among them the Special Jury Prize at the Tribeca film festival 2006 for Voices of Bam (co-directed with Maasja Ooms), the Grand Prix of the FIFA Montreal 2004 for The Hermitage Dwellers. For the documentary Boris Ryzhy, which is now considered to be a 'classic' she received  ‘Best Midlength Documentary Award’ at the IDFA 2008 and the Best Documentary Award of Edinburgh filmfestival.  'Water Children' premiered at Doc Leipzig 2011 and got a special mention as well as the Doxa Vancouver Award for Best Feature Documentary 2012. In 2008 she received the Jan Kassies outstanding achievement award for 'the poetic sense in her films'.  Along with five fellow filmmakers, she set up the collective Docmakers. Together they made the collaborative documentary 'Don't Shoot the messenger' about the Occupy movement in Amsterdam. 

In many of her films, art and artists play an essential role. Be it music and visual art in 'Water Children', poetry in 'Boris Ryzhy', photography of her father in 'After the spring of '68', lost snapshots afther the Iranian earthquake in 'Voices of Bam', or conceptual art by Suchan Kinoshita in '15 attempts'. In both 'Water Children' and '15 attempts', she worked in close collaboration with the artists portrayed in the films. Her films are meticulously crafted, paying a lot of attention to style, sound and rhythm,  which makes them close to being a work of art in itself. She does so in collaboration with her DoP and editor Maasja Ooms. 

She works as a coach to fellow-documentary filmmakers, helping them to realize their documentary. She gives masterclasses all around the world, Kyoto, Rejkavik, Stockholm,Edingburgh, Barcelona and she was jury member for international competitions of IDFA, DocLeipizg, Kosovo and other festivals. 

A retrospective of her documentaries was held in Cinemateka Barcelona 2013, in Kiev at the Docudays Int. Filmfestival in 2015 and in Beldocs Int. Filmfestival 2017.

 

Aliona van der Horst heeft vijf  internationaal onderscheiden documentaires op haar naam staan. Ze  is geboren in Moskou en getogen in Nederland, dochter van een Russische moeder en Nederlandse vader.  Studeerde Russische letterkunde aan de UvA en vervolgens regie aan de Nederlandse Film en TV Academie.
Na haar veelbekroonde eindexamenfilm “Dame met het witte hoedje” (1997) maakte ze “Na de Lente van ‘68” (Gouden Beeld 2001), over de liefde van haar ouders in tijden van Koude Oorlog en de gelauwerde serie “Passie voor de Hermitage” (Grand Prix FIFA Montréal 2003), verhalen achter de schermen van het grootste museum ter wereld. Daarna verlegde zij haar blik naar Iran met de lange documentaire “Voices of Bam” (co-regie Maasja Ooms), een film over rouw en herinnering, die op vele internationale filmfestivals vertoond en onderscheiden werd, waaronder het Tribeca Filmfestival. In 2008 kreeg ze de Jan Kassies Stimuleringsprijs van het Mediafonds, waarbij haar oeuvre geroemd werd om de poëtische kracht. Met de film “Boris Ryzhy”, keerde ze terug naar Rusland voor een portret van deze jonge Russische dichter en zijn generatie. De film won o.a. de Zilveren Wolf op het IDFA 2008 en Best Documentary Award in Edinburgh en de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek op het Nederlands Filmfestival. 'Water Children' ging in premiere op Doc Leipzig en kreeg daar een Special Mention, en won vervolgens de Doxa Vancouver Documentary Award. Met vijf andere filmmakers richtte ze in 2010 het filmcollectief Docmakers op. Samen maakten ze 'Don't Shoot the messenger', de documentaire over de occupy protesten in Amsterdam. '15 Pogingen' of '15 Attempts' is een ongewone film over en met de internationaal bekende beeldend kunstenaar Suchan Kinoshita, waarbij binnen 14 dagen 15 pogingen worden ondernomen om dichter bij haar werk en denkwijze te komen.

Kunst en kunstenaars spelen in veel van haar films een essentiële rol. Van muziek en beeldende kunst in Water Children en '15 pogingen', poëzie in 'Boris Ryzhy', tot fotografie in 'Na de lente van '68' en in 'Voices of Bam'. Ze werkte nauw samen met kunstenaars Tomoko Mukaiyama en Suchan Kinoshita, die ze in haar films portretteerde. Haar films onderscheiden zich door de nadruk op stijl, concept en ritme, waardoor haar film in een tussengebied tussen documentaire en kunst kunnen worden gezien. Dit alles in nauwe samenwerking met haar vaste cameravrouw en editor Maasja Ooms.

Naast haar werk als regisseur begeleid ze collega filmmakers bij het realiseren van hun documentaire en gaf diverse masterclasses in o.a. Kyoto, Edinburgh, Barcelona, Rejkjavik, Stockholm en Tbilissi. Ze maakte deel uit van internationale juries van o.a. IDFA  enDoc Leipzig. Een retrospectief van haar documentaires vond in 2013 plaats in Barcelona Cinemateka, op het festival Docudays Kiev 2015 en Beldocs Int. Filmfestival in 2017.